Uncategorized

Początek Nowego Roku to czas podsumowań, postanowień,
a także zmian, również tych w regulacjach kosmetycznych. Jakie zmiany w prawie kosmetycznym przyniesie nam 2020 rok? O tym dowiecie się z poniższego wpisu 🙂


  • Kwas salicylowy na tapecie

Dnia 27 listopada 2019 roku pojawiło się Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2019/1966 wprowadzające zmiany do Rozporządzenia 1223/2009. Zmiany te dotyczą w dużej mierze warunków stosowania kwasu salicylowego w kosmetykach. 

Kwas salicylowy, kwas 2-hydroksybenzoesowy, należy do grupy β-hydroksykwasów (BHA) i występuje w przyrodzie, m.in. w korze wierzby i kwiatach rumianku. Jest powszechnie wykorzystywany w kosmetyce jako konserwant, substancja keratolityczna, przeciwłupieżowa, maskująca, kondycjonująca włosy i skórę. 

Kwas salicylowy znajduje się zarówno na liście substancji, które mogą być zawarte w produktach kosmetycznych wyłącznie z zastrzeżeniem określonych ograniczeń (Załącznik III Rozporządzenia 1223/2009 – pozycja 98), jak i na liście dozwolonych konserwantów (Załącznik V, pozycja 3, kwas salicylowy i jego sole). 

Klasyfikacja kwasu salicylowego jako substancji CMR (rakotwórczej, mutagennej lub działającej szkodliwie na rozrodczość) kategorii 2, zgodnie z Rozporządzeniem nr 1272/2008/WE (CLP), wymusiła wprowadzenie zmian dotyczących warunków stosowania tej substancji w kosmetykach. Substancje CMR kategorii 2 są to substancje, co do których podejrzewa się, że są rakotwórcze dla człowieka. Czy zatem kwas salicylowy powinien znaleźć się w wykazie substancji zakazanych w kosmetykach (Aneks II)? Nie do końca. Kwas salicylowy spełnia bowiem warunki opisane w Artykule 15 Rozporządzenia 1223/2009, tj.:

  • został oceniony przez Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS),
  • SCCS uznał kwas salicylowy za bezpieczny do stosowania w produktach kosmetycznych.

A zatem Komitet SCCS poparł bezpieczeństwo kwasu salicylowego w swojej opinii nr SCCS/1601/18. Zostało potwierdzone bezpieczeństwo stosowania kwasu w zastosowaniach innych niż jako konserwant z zachowaniem dotychczasowych ograniczeń oraz stężeń, tj. w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu maksymalnym = 3,0 % oraz w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %, z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do powiek, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek i dezodorantów w kulce.  Opinia SCCS nie ma zastosowania do produktów do jamy ustnej ani produktów rozpylanych, które mogą prowadzić do narażenia poprzez wdychanie. Ponadto Komitet SCCS stwierdził, że kwas salicylowy działa drażniąco na oczy i może potencjalnie powodować poważne uszkodzenie oczu. 

Biorąc pod uwagę powyższe właściwości kwasu salicylowego i opinię SCCS wprowadzono nowe ograniczenia stosowania kwasu, opisane w Załączniku III, pozycji 98 (zastosowania inne niż jako konserwant). A zatem kwas salicylowy nie może być stosowany w następujących produktach:

  • emulsjach do ciała, cieniach do powiek, tuszach do rzęs, eyelinerach, szminkach i dezodorantach w kulce,
  • ŻADNYCH produktach dla dzieci poniżej 3 lat (dotychczas zezwolone było stosowanie kwasu w szamponach dla dzieci poniżej 3 roku życia),
  • produktach, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika na kontakt poprzez wdychanie (np. kosmetyki w spray’u),
  • kosmetykach do jamy ustnej.

Zmiany zostały wprowadzone również do Załącznika V (pozycja 3 – zastosowanie kwasu salicylowego w roli środka konserwującego). Tutaj również zostało zachowane dotychczasowe maksymalne stężenie (0,5% jako kwas) i warunki stosowania, jednak dodano nowe, analogiczne do tych z Załącznika III, obostrzenia:

  • nie stosować w produktach dla dzieci poniżej 3 lat (w żadnych produktach, dotychczas zezwolone było stosowanie kwasu w szamponach dla dzieci poniżej 3 roku życia),
  • nie stosować w produktach do jamy ustnej, 
  • nie do zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.

Powyższe zmiany dotyczące kwasu salicylowego wejdą w życie z dniem 1 maja 2020.

W opinii SCCS/1601/18 zwrócono również uwagę na fakt, że obecnie prowadzone są badania potencjalnych właściwości kwasu salicylowego zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego. Wyniki tych badań mogą okazać się znaczące dla kolejnych ograniczeń stosowania kwasu salicylowego w kosmetykach. A zatem czas pokaże jak potoczy się dalsza historia kwasu salicylowego w przemyśle kosmetycznym…


  • Nowe substancje zakazane

Zmiany zajdą również w obrębie Aneksu II (lista substancji zakazanych w produktach kosmetycznych). Tutaj ze względu na wspomniane wcześniej Rozporządzenie CLP związki zaklasyfikowane do kategorii CMR muszą zostać włączone do wykazu substancji zakazanych. Załącznik II wydłuży się zatem o kolejnych 30 związków i będzie w nim figurować już 1641 pozycji. Do nowych substancji zakazanych będą należeć m.in.: fosmet, nadmanganian potasu, propikonazol, tetrametryna, 1-winyloimidazol, rozgałęziony dodecylofenol, acetochlor, włókna szklane o reprezentatywnym składzie, ftalan dicykloheksylu hydronadtlenek tert-butylu.

Dla części z tych substancji obowiązuje już zakaz stosowania od dnia 18 grudnia 2019, pozostałe natomiast będą prawnie zakazane od 1 maja 2020.


Jak widać utrzymuje się tendencja systematycznego włączania kolejnych substancji CMR do wykazu substancji zakazanych Rozporządzenia 1223/2009. Ze względu na klasyfikację kwasu salicylowego jako substancji CMR konieczne było zebranie danych z nowych badań, oczekiwanie na opinię SCCS, a następnie wdrożenie kolejnych restrykcji w warunkach stosowania tego związku w kosmetykach. O takich istotnych zmianach w prawie kosmetycznym wiemy już na samym początku nowego 2020 roku. Ciekawa jestem jakie będą kolejne i co przyniesie ten rok dla sektora kosmetycznego 🙂

Link do strony z Rozporządzeniem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019R1966&from=EN

Link do strony z opinią SCCS dotyczącą kwasu salicylowego: https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_223.pdf

Nowy Rok – nowe zmiany Dowiedz się więcej »

Od 27 listopada 2019 obowiązują nas zmiany wprowadzone w załączniku VI i V Rozporządzenia 1223/2009. Jakich substancji dotyczą? To już wiecie z tytułu wpisu 😉 A na czym konkretnie polegają te zmiany? Zapraszam do lektury poniżej.




  • Titanium Dioxide (nano)

Zaczniemy od ditlenku tytanu – Titanium Dioxide. Jest on powszechnie znanym i wykorzystywanym w kosmetyce filtrem UV, należącym do grupy filtrów fizycznych (mineralnych). Substancja ta znajduje się w załączniku VI Rozporządzenia 1223/2009, tj. na liście filtrów UV dozwolonych do stosowania w produktach kosmetycznych – pozycja 27: Titanium Dioxide oraz 27a: Titanium Dioxide (nano). Forma nano jest dozwolona do stosowania w kosmetykach w maksymalnym stężeniu do 25 % i podlega wielu innym restrykcjom, m.in. dotyczących czystości, wielkości cząstek, fotostabilności, ponadto nie może być stosowana w produktach stwarzających narażenie inhalacyjne. Rozporządzenie wskazuje również jakie substancje mogą być używane do powlekania nano-ditlenku tytanu i są to m.in.: krzemionka, tlenek glinu, kwas stearynowy, gliceryna i dimetikon. Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) w opinii nr SCCS/1580/16 potwierdził bezpieczeństwo kolejnych substancji powlekających nanocząstki ditlenku tytanu, a właściwie ich kombinacji. I tak oto Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2019/1857/UE z dnia 6 listopada 2019 wprowadziło zapis w warunkach stosowania nano-ditlenku tytanu poprzez dodanie następujących połączeń substancji powlekających:

  • krzemionka o maksymalnym stężeniu 16 % i fosforan cetylu o maksymalnym stężeniu 6 %, 
  • tlenek glinu o maksymalnym stężeniu 7 % i ditlenek manganu o maksymalnym stężeniu 0,7 % (nie do stosowania w produktach do ust), 
  • tlenek glinu o maksymalnym stężeniu 3 % i trietoksykaprylosilan o maksymalnym stężeniu 9 %.

W wymienionej powyżej opinii SCCS wzięto również pod uwagę znaczącą toksyczność doustną ditlenku manganu i idące za tym potencjalne ryzyko jego szkodliwego działania po spożyciu. Dlatego też produkty ochrony przeciwsłonecznej do twarzy zawierające nano- ditlenek tytanu wraz z kombinacją powłok tlenku glinu i dwutlenku manganu powinny zawierać ostrzeżenie: nie należy stosować na wargi

Opisane powyżej zmiany w Rozporządzeniu 1223/2009 dotyczące nano-ditlenku tytanu formalnie obowiązują od 27 listopada 2019.

Link do strony z Rozporządzeniem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019R1857&from=EN

Link do strony z opinią SCCS: https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_202.pdf


  • Climbazole

Kolejna zmiana dotyczy konserwantu o nazwie Climbazole – 1-(4-chlorofenoksy)-1- (1H-imidazolilo)-3,3 -dimetylo-2-butanon. Substancja ta znajduje się na liście dozwolonych konserwantów (zał. V) Rozporządzenia 1223/2009 i zajmuje pozycję 32. Dotychczasowym jedynym warunkiem stosowania tego konserwantu było jego maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia wynoszące 0,5 %. Zmiana wprowadzona na podstawie opinii SCCS/1506/13, SCCS/1590/17, SCCS/1600/18 oraz Rozporządzenia Komisji (UE) nr 2019/698/UE z dnia 30 kwietnia 2019 dokładniej precyzuje warunki stosowania Climbazole jako konserwantu z podziałem na poszczególne kategorie produktów. A zatem konserwant ten może być stosowany w następujących preparatach kosmetycznych:

  • płyny do włosów – maksymalne stężenie: 0,2 %,
  • kremy do twarzy – maksymalne stężenie: 0,2 %,
  • produkty do pielęgnacji stóp – maksymalne stężenie: 0,2 %,
  • szampony spłukiwane – maksymalne stężenie: 0,5 %.

Oprócz działania konserwującego Climbazole jest również stosowany jako składnik aktywny szamponów przeciwłupieżowych. Stąd wynika obecność tej substancji w załączniku III Rozporządzenia 1223/2009 – wykazie substancji, które mogą być zawarte w produktach kosmetycznych wyłącznie z zastrzeżeniem określonych ograniczeń (pozycja 310). Zgodnie z wcześniejszą zmianą narzuconą przez Rozporządzenie 2019/698/UE ograniczenia stosowania Climbazole opisane w zał. III dotyczą jego zastosowań w spłukiwanych szamponach przeciwłupieżowych do maksymalnego stężenia 2 %. 

Od 27 listopada 2019 r. produkty kosmetyczne zawierające Climbazole, które nie spełniają powyższych wymogów nie mogą być wprowadzane do obrotu na terenie Unii Europejskiej. Natomiast od 27 lutego 2020kosmetyki te nie mogą być w ogóle udostępniane na rynku unijnym, czyli innymi słowy – muszą zostać wycofane z rynku. 

Link do strony z Rozporządzeniem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019R0698&from=EN

Link do stron z opiniami SCCS: https://ec.europa.eu/health/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_120.pdf https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_212.pdf https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_220.pdf


  • Nowy konserwant 

Na koniec wpisu ciekawostka – rodzina konserwantów powiększyła się 😉 Od tej pory w Aneksie V zagości nowy konserwant – 4-(3-etoksy-4-hydroksyfenylo)butan-2-on o nazwie INCI: Hydroxyethoxyphenyl Butanone (HEPB). Substancja ta zajmie kolejną – 60 pozycję w wykazie dozwolonych konserwantów. Poza działaniem konserwującym HEPB wykazuje również właściwości odżywiające skórę. Komitet SCCS w opinii nr SCCS/1582/16 potwierdził bezpieczeństwo stosowania tego konserwantu w kosmetykach w maksymalnym stężeniu 0.7 %. I takie też stężenie będzie od teraz widnieć w załączniku V, w pozycji 60. Niezbędne są natomiast dalsze badania odnośnie potencjalnego działania drażniącego na oczy tej substancji. 

Opisana zmiana została wprowadzona na mocy Rozporządzenia Komisji (UE) nr 2019/1858 z dnia 6 listopada 2019, działającego od 27 listopada 2019

Link do strony z Rozporządzeniem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019R1858&from=EN

Link do strony z opinią SCCS: https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_203.pdf


Na koniec muszę przyznać, że cieszę się z tej ostatniej zmiany. W dobie „free fromów”, nagonki na konserwanty, złej passy chociażby parabenów i fenoksyetanolu, istnieje ryzyko, że lista dozwolonych konserwantów będzie się drastycznie skracać, co z pewnością wpłynie negatywnie na sektor kosmetyczny. Tym bardziej cieszy pojawienie się nowego konserwantu w Aneksie V 🙂 Jestem bardzo ciekawa jak HEPB przyjmie się na rynku, a Wy?

Nano-ditlenek tytanu, Climbazole i nowy konserwant Dowiedz się więcej »

Obecnie Rozporządzenie 1223/2009 wymaga uwzględniania na liście składników kosmetyków (INCI) 26 alergenów pochodzących z syntetycznych kompozycji zapachowych, olejków eterycznych i ekstraktów. W praktyce oznacza to, że jeśli dany alergen przekracza stężenie 0,01% w kosmetyku zmywalnym (np. mydło, żel pod prysznic, szampon) lub 0,001% w kosmetyku niezmywalnym (np. krem, balsam, tonik) wówczas musi on zostać wyszczególniony na etykiecie kosmetyku w składzie INCI.


Aktualna lista 26 alergenów uwzględnia: 

Alpha-isomethyl Ionone

Amyl Cinnamal

Amyl Cinnamyl Alcohol

Anise Alcohol

Benzyl Alcohol

Benzyl Benzoate

Benzyl Cinnamate

Benzyl Salicylate

Butylphenyl Methylpropional

Cinnmal 

Cinnamyl Alcohol

Citral

Citronellol

Coumarin

Eugenol

Evernia Prunastri Extract

Evernia Furfuracea Extract

Farnesol

Geraniol

Hexyl Cinnamal

Hydroxycitronellal

Hydroksyisohexyl 3-cyclohexene Carboxaldehyde (HICC)* 

Isoeugenol

Limonene

Linalool

Methyl 2-octynoate

Od dnia 23 sierpnia 2019 r. produkty kosmetyczne zawierające HICC nie mogą być wprowadzane do obrotu w Unii Europejskiej. Od dnia 23 sierpnia 2021 r. produkty kosmetyczne zawierające HICC nie będą udostępniane na rynku unijnym.

Powyżej opisana praktyka ma na celu przede wszystkim ochronę konsumentów i ich informowanie o obecności poszczególnych alergenów w kosmetykach. Jest to szczególnie ważne dla osób uczulonych na dane związki zapachowe. Lista składników INCI ma również istotne znaczenie w praktyce klinicznej w postępowaniu z pacjentami, którzy są uczuleni na co najmniej jeden z wymienionych alergenów zapachowych. 

Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) w opinii na temat alergenów zapachowych w produktach kosmetycznych (SCCS/1459/11) stwierdził, że konsumenci powinni być informowani również o dodatkowych składnikach zapachowych, wykraczających poza wspomnianą listę 26 alergenów. Przegląd danych klinicznych i eksperymentalnych pokazuje bowiem, że istnieje o wiele więcej substancji zapachowych, niż aktualnie deklarowanych 26 alergenów, o działaniu uczulającymi dla ludzi. Opinia SCCS jest dostępna na stronie: https://ec.europa.eu/health/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_073.pdf

Aktualnie trwają więc prace nad wdrożeniem nowych zmian do Rozporządzenia 1223/2009, a mianowicie – nad poszerzeniem listy z 26 do 82 alergenów zapachowych. Wśród „nowych alergenów” mogą się znaleźć takie jak: mentol (Menthol), Terpineol, octan linalilu (Linalyl Acetate), kamfora (Camphor), wanilina (Vanillin), pochodne geraniolu: Geranial i Geranyl Acetate, a także znane roślinne olejki eteryczne, jak np.: olejek ylang-ylang (Cananga Odorata Flower Oil), olejek cynamonowy (Cinnamomum Zeylanicum Bark Oil), czy też olejek lawendowy (Lavandula Officinalis Flower Oil). Komisja Europejska zaproponowała zmiany do Załącznika III, z którymi można zapoznać się pod linkiem: https://ec.europa.eu/docsroom/documents/34512


Zmiany te mogą zostać wprowadzone już w 2020 lub 2021 roku. Wówczas producenci kosmetyków będą zobligowani do modyfikacji etykiet kosmetyków poprzez wprowadzenie kolejnych alergenów do składów INCI. Wszystko wskazuje więc na to, że wkrótce listy składników kosmetyków znacząco się wydłużą lub – jak kto woli – wzbogacą o nowe alergeny. 

Od 26 do 82 – dłuższa lista alergenów? Dowiedz się więcej »

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
LinkedIn
LinkedIn
Share
Instagram